LILY

SOMS WORDEN DROMEN WERKELIJKHEID.

EN SOMS VALLEN ER DAN DODEN. ZOALS NU.

Na omzwervingen woont de 24-jarige Lily Pennington in Hampstead, Londen. Afgezonderd van de maatschappij leidt ze bewust een eenvoudig bestaan. Hoewel ze geen vrienden heeft en die ook niet wil hebben, zorgt ze er systematisch voor dat haar omgeving in de ban van haar raakt. Geen van hen heeft zelfs maar een idee wie en vooral wat Lily echt is.

Naast aanpappen met haar omgeving, schrijft ze graag over haar afschuwelijke verleden en gruwelijke dromen. Soms zwerft ze over straat en door parken om de dromen uit haar meisjesjaren even werkelijkheid te laten worden of om inspiratie op te doen.

Terwijl Groot-Londen wordt opgeschrikt door extreem huiveringwekkende moorden, die volgens de politie door dezelfde persoon gepleegd zijn, gaat Lily als serveerster aan de slag. Al vanaf haar eerste werkdag is ze gefascineerd door de eigenaar van de pub. Een man die wordt gevreesd en voor wie ze wordt gewaarschuwd. Een man die net als Lily vertrouwd is met geweld en de dood…

LILY is het vervolg op NEVADA.

‼️ 𝕋ℝ𝕀𝔾𝔾𝔼ℝ 𝕎𝔸ℝℕ𝕀ℕ𝔾𝕊 ‼️
– 𝚕𝚒𝚌𝚑𝚝𝚎/𝚖𝚎𝚍𝚒𝚞𝚖 𝚜𝚙𝚒𝚌𝚎
– 𝚐𝚛𝚘𝚏 𝚝𝚊𝚊𝚕𝚐𝚎𝚋𝚛𝚞𝚒𝚔
– 𝚖𝚒𝚜𝚋𝚛𝚞𝚒𝚔
– 𝚣éé𝚛 𝚎𝚡𝚙𝚕𝚒𝚌𝚒𝚎𝚝 𝚐𝚎𝚠𝚎𝚕𝚍

Lily van Jerrad Hoff is een hypnotiserende, donkere duik in de geest van een vrouw die de grenzen tussen realiteit en waanzin opzoekt. Lily Pennington, een 24-jarige kluizenaar in Hampstead, leeft in afzondering, maar weet met een onweerstaanbare aantrekkingskracht haar omgeving te betoveren. Haar eenzame bestaan, doordrenkt met gruwelijke herinneringen en nachtmerries, maakt haar tot een personage dat je zowel afstoot als fascineert. Jerrad schrijft met een scherpe, poëtische pen die de lezer meesleept in Lily’s duistere, dromerige wereld. Wat Lily bijzonder maakt, is de spanning die ontstaat wanneer de seriemoorden in Londen zich vermengen met Lily’s eigen verleden. Haar nieuwe baan in een pub, waar ze de mysterieuze en gevreesde eigenaar ontmoet, voegt een laag van dreiging en intrige toe. Jerrad speelt meesterlijk met de vraag: wie is hier eigenlijk het gevaar? De sfeer is claustrofobisch, de personages zijn complex, en elke pagina voelt als een stap dieper in een web van leugens en geweld.

In dit tweede deel lezen we verder hoe het met Lily en Nevada gaat. Hou er wel rekening mee dat je in een verhaal stapt dat je niet meer snel los zal laten, want ondanks de heftige onderwerpen zoals kindermisbruik, verkrachting, trauma's en gruwelijke moorden die tot in het kleinste detail beschreven worden, is het toch op een vermakelijke en vaak amusante manier geschreven. Er wordt regelmatig expliciete, schunnige en grove taal gebruikt, maar dat hoort bij Nevada en heeft op een bepaalde manier een mooie bijdrage aan de rauwe sfeer. Daardoor weet je trouwens ook precies wanneer je vanuit Nevada leest en wanneer vanuit de iets rustigere Lily. Er is iets met de boeken van Jerrad Hoff... Ik wil zoveel vertellen over dit boek, maar het zit zo complex en schitterend in elkaar, dat ik spoilers zou geven als ik alles zou vertellen wat ik wil uitroepen! Lees het als je wel wat kan verdragen...

Er is zoveel dat ik wil zeggen over Lily, maar tegelijkertijd is dit ook zo'n boek waarbij je eigenlijk zo weinig mogelijk wilt weten voordat je eraan begint. Want de verrassing, de emoties en de momenten waarop je even moet stoppen met lezen... die moet je gewoon zelf ervaren. Lily is het vervolg op Nevada en opnieuw wist Jerrad Hoff mij volledig mee te nemen in zijn verhaal. Vanaf het moment dat ik begon te lezen, voelde het vertrouwd om weer terug te zijn in deze wereld. Maar eerlijk... Wat kan deze man schrijven! Ik weet echt niet hoe Jerrad Hoff het doet, maar zijn schrijfstijl is zo ontzettend sterk. Hij weet zware en emotionele thema's neer te zetten zonder dat het verhaal alleen maar zwaar wordt. Er zit verdriet in, maar ook humor. Er zit spanning in, maar ook liefde en warmte. Die combinatie maakt dat je blijft lezen en dat je je zo verbonden voelt met de personages. En dan terug dat einde! Jerrad Hoff, waarom doe je dit toch? Lily is voor mij niet gewoon een vervolg. Het is een verhaal dat opnieuw laat zien waarom ik zo graag boeken van Jerrad Hoff lees.

Na Nevada lag er geen weg naast maar mijn volgende boek kon enkel Lily zijn , Nevada had me zo verbijsterd achtergelaten dat ik benieuwd was of Jerrad Hoff dat gevoel opnieuw kon oproepen. En natuurlijk, ook Lily is opnieuw doorspekt met gruwel, geweld en uiterst gedetailleerde beschrijvingen van de moordpartijen. Soms voelde het alsof alles zich als een film voor mijn ogen afspeelde, zo beeldend is Hoffs schrijfstijl. Ondanks de harde en soms schokkende scènes bleef ik geboeid doorlezen. En ook het einde vond ik bijzonder sterk: een afsluiter die nog lang in mijn hoofd bleef nazinderen.

Na het indrukwekkende Nevada was ik ontzettend benieuwd naar Lily. Gelukkig stelt Jerrad Hoff ook dit keer niet teleur. Opnieuw weet hij een donker en meeslepend verhaal neer te zetten dat je vanaf de eerste pagina vastgrijpt. Stoppen met lezen is eigenlijk geen optie. Wat ik erg knap vind, is hoe anders Jerrad Lily neerzet dan Nevada. Waar Nevada hard, ruw en grof is, is Lily veel rustiger en beheerster geschreven. Jerrad Hoff past zijn schrijfstijl heel goed aan zijn personages aan. Daardoor voel je precies vanuit wiens belevingswereld je leest. Dat maakt de personages geloofwaardig en geeft het verhaal extra diepgang. Zijn schrijfstijl is opnieuw scherp en heftig. Soms bijna poëtisch, maar op de momenten dat het nodig is juist rauw en confronterend. De gruwelijke scènes komen daardoor hard binnen. Dit is geen verhaal voor lezers die houden van luchtige spanning, want Hoff schuwt de duistere kanten van de mens absoluut niet. Toch voelt het nergens overdreven aan; alles lijkt een duidelijke plek binnen het verhaal te hebben. Wat ik misschien wel het sterkst vond, is dat het boek voortdurend filmisch aanvoelt. Tijdens het lezen zag ik de scènes bijna voor me. Ik kon me zo voorstellen dat het boek Lily samen met het boek Nevada een indrukwekkende televisieserie zou kunnen worden. Over de inhoud wil ik eigenlijk niet veel meer vertellen, omdat juist de verrassingen en plotwendingen het verhaal zo sterk maken. Dit is echt een boek dat je zelf moet ervaren.

Een voor mij onverwacht vervolg op Nevada 👌 Let op! Niet voor tere zieltjes er zitten vrij expliciete scènes in zowel op gebied van geweld als spice 🌶️ Kenmerkend voor Jerrad zijn de vrij grove taal en de expliciete scenes wel & ik geniet ervan! In het begin dacht ik: huh? door de steeds wisselde perspectieven heden/vijf jaar geleden/ heden ander stadje moet je wel even blijven opletten, maar eenmaal in het verhaal liet het mij niet meer los, elk vrij moment wilde ik verder lezen over “de avonturen” van Lily of was het nu Nevada. We werden ook weer een beetje mee terug genomen in het verhaal van Nevada / Lily van vroeger waardoor ik soms het idee had: heb ik dit al eerder gelezen? Maar ik vond het niet storend eerder makkelijk om m’n geheugen wat op te frissen. Ik heb genoten van de ontwikkelingen op het gebied van de liefde tussen Lily en Aran, soulmates! En op het einde flikt Jerrad het toch weer om een verschrikkelijke Mindf⭐️ck met mij uit te halen! Nu wil ik een deel 3 😉 Aanrader voor mensen met een sterke maag en voorliefde voor lekker grove bloederige verhalen 💪🏻

KOBO PLUS

Alle ebooks van Jerrad zijn voor abonnees gratis te lezen bij Kobo Plus.

ONLINE
Onderaan deze pagina kun je zowel de paperback als het ebook bestellen. Je kunt o.a. betalen met iDeal, creditcard, Paypal of bankoverschrijving.
De paperback heeft een levertijd van 2 à 3 werkdagen. Het ebook kan na betaling direct worden gedownload. Bestellingen worden door boekenbestellen.nl afgehandeld.
Je kunt de paperback ook bestellen bij online boekhandels zoals paagman.nl, libris.nl, bruna.nl en Donner.nl. Er gelden dan wel langere levertijden.

BOEKHANDEL

Indien de paperback niet voorradig is bij de boekhandel van jouw keuze, dan kan de winkel die met onderstaande gegevens voor je bestellen.

QUOTES

"De wetenschap dat iedere seconde hun vlees nog zwarter blakert en uiteindelijk alleen hun schoongebrande botten zullen overblijven, speelt daar beslist een rol bij."

"Nu raak ik hem wel precies waar ik wilde. De hak steekt enkele centimeters in zijn rechteroog. Ik geef er gelijk nog een ram op, waardoor die nog verder naar binnen schiet."

"Misschien op een dag, als we meer dan vrienden willen zijn."

"Ik knik en vecht tegen de tranen. Niet omdat het einde nu snel nadert, maar omdat dan aan ons leven samen een eind komt."

LEES EEN HOOFDSTUK

LEES MINDER

LEES MEER

PROLOOG
North Cerney, De Cotswolds
Het kan toch niet zo zijn dat ik met deze prachtige hakmessen gisteren voor de laatste maal in mijn leven mensenvlees en botten heb doorkliefd? Alleen al het idee doet me naar adem snakken en iedere spier in mijn lichaam aanspannen. Was het eigenlijk wel gisteren? Dat lijkt me stug. Gisteren heb ik namelijk geen stap buitenshuis gezet. Dan moet het dus eergisteren zijn geweest. Bij nader inzien was het drie dagen geleden. Denk ik. Het doet er niet toe. Wat ik in ieder geval wel honderd procent zeker weet, is dat ik het gejammer en vooral het hysterische gegil van die sukkel nog wel even zal horen. Napret is fijn. Net als toen schiet ik in de lach. Nu vanzelfsprekend niet…
PROLOOG
North Cerney, De Cotswolds
Het kan toch niet zo zijn dat ik met deze prachtige hakmessen gisteren voor de laatste maal in mijn leven mensenvlees en botten heb doorkliefd? Alleen al het idee doet me naar adem snakken en iedere spier in mijn lichaam aanspannen. Was het eigenlijk wel gisteren? Dat lijkt me stug. Gisteren heb ik namelijk geen stap buitenshuis gezet. Dan moet het dus eergisteren zijn geweest. Bij nader inzien was het drie dagen geleden. Denk ik. Het doet er niet toe. Wat ik in ieder geval wel honderd procent zeker weet, is dat ik het gejammer en vooral het hysterische gegil van die sukkel nog wel even zal horen. Napret is fijn. Net als toen schiet ik in de lach. Nu vanzelfsprekend niet uit volle borst.
De voor- en napret moeten missen, lijkt me al een regelrechte ramp, maar nooit meer doen wat ik het liefst doe, waarmee ik iedere dag zou willen vullen, lijkt me ondoenlijk. Niks lijkt; dat zou écht ondoenlijk zijn. Want wat heb ik dan nog in mijn leven, zonder wraak, zonder bloed en zonder gillende sukkels die om hun leven jammeren? Zou men zo’n leeg bestaan zonder enig vertier nog wel een volwaardig leven kunnen noemen? Aan de andere kant vermoed ik dat de meeste mensen mijn huidige bestaan ook geen volwaardig leven zullen vinden. En daar kan ik ze eerlijk gezegd niet helemaal ongelijk in geven.

Ik kom iets van de rugleuning van de fauteuil en duw met de punt van het hakmes het gordijn een stukje opzij. Het is aardedonker op de A435, die rakelings langs North Cerney noordwaarts naar Cheltenham gaat en zuidwaarts naar Cirencester, met twintigduizend inwoners de grootste stad in de Cotswolds, een heuvelachtige streek op zo’n honderdzestig kilometer rijden van hartje Londen. Net als ik denk dat er echt geen kip op de weg is, rijdt er een auto, kleiner dan een speldenknop, voorbij. Vijf tellen later nog twee, in tegenovergestelde richting. Zal je altijd zien.

Ik staar nog even naar de kraakheldere hemel, alsof ik nooit eerder sterren heb gezien, en kijk dan terug de slaapkamer in. Terwijl ik terugzak tegen de rugleuning, zie ik op de wekker naast het bed dat het half vier is. Dan zit ik hier inmiddels zo’n drie kwartier. Vijfenveertig minuten die als een eeuwigheid aanvoelen. Besluiteloosheid is de boosdoener. En nog steeds weet ik niet wat te doen, terwijl de keuzes die ik heb op minder dan vier vingers te tellen zijn.

Ik kan de hakmessen gebruiken waarvoor ik ze altijd gebruik en daarna vertrekken. Uiteraard nadat ik het bloed van me heb gewassen. Of ik kan de hakmessen opbergen, weggaan en nooit meer terugkomen. Bij beide opties kan ik doorgaan met wat ik het liefst in mijn leven doe. Tot slot is er de optie die voor de besluiteloosheid zorgt: ik sluip op mijn tenen terug naar de andere kant van de slaapkamer en ga weer in bed liggen, alsof ik er nooit ben uitgegaan. Misschien dat ik wat kan slapen. Misschien kunnen we doen wat we afgelopen avond ook hebben gedaan, mocht hij wakker worden. In elk geval gaat niemand door mijn hand dood. Nooit meer, omdat ik een leven ga leiden zoals het overgrote deel van de wereldbevolking dat doet. Aan de ene kant een vooruitzicht dat aanvoelt als…

‘Wat doe je?’ klinkt plotseling vanuit bed.

Ik heb een paar tellen nodig voor een antwoord. ‘Ik ben naar de wc geweest en bewonder even de prachtige sterrenhemel. Op een of…’

‘Ik bedoelde: waarom de twijfel?’

‘Ik… ik geloof niet dat ik je kan volgen…’

‘Waarom gebruik je de hakmessen niet waarvoor je ze hebt gepakt?’

EBOOK OF PAPERBACK?

DOWNLOAD EBOOK VOOR €9,95

BESTEL PAPERBACK VOOR €27,99

ALLE BOEKEN VAN JERRAD

Na omzwervingen woont de 24-jarige Lily Pennington in Hampstead, Londen. Afgezonderd van de maatschappij leidt ze bewust een eenvoudig bestaan. Hoewel ze geen vrienden heeft en die ook niet...