LILY

SOMS WORDEN DROMEN WERKELIJKHEID.

EN SOMS VALLEN ER DAN DODEN. ZOALS NU.

Na omzwervingen woont de 24-jarige Lily Pennington in Hampstead, Londen. Afgezonderd van de maatschappij leidt ze bewust een eenvoudig bestaan. Hoewel ze geen vrienden heeft en die ook niet wil hebben, zorgt ze er systematisch voor dat haar omgeving in de ban van haar raakt. Geen van hen heeft zelfs maar een idee wie en vooral wat Lily echt is.

Naast aanpappen met haar omgeving, schrijft ze graag over haar afschuwelijke verleden en gruwelijke dromen. Soms zwerft ze over straat en door parken om de dromen uit haar meisjesjaren even werkelijkheid te laten worden of om inspiratie op te doen.

Terwijl Groot-Londen wordt opgeschrikt door extreem huiveringwekkende moorden, die volgens de politie door dezelfde persoon gepleegd zijn, gaat Lily als serveerster aan de slag. Al vanaf haar eerste werkdag is ze gefascineerd door de eigenaar van de pub. Een man die wordt gevreesd en voor wie ze wordt gewaarschuwd. Een man die net als Lily vertrouwd is met geweld en de dood…

LILY is het vervolg op NEVADA.

Er zijn nog geen recensies voor dit boek.
 
KOBO PLUS
Alle ebooks van Jerrad zijn voor abonnees gratis te lezen bij Kobo Plus.
 
ONLINE
Onderaan deze pagina kun je zowel de paperback als het ebook bestellen. Je kunt o.a. betalen met iDeal, creditcard, Paypal of bankoverschrijving.
De paperback heeft een levertijd van 2 à 3 werkdagen. Het ebook kan na betaling direct worden gedownload. Bestellingen worden door boekenbestellen.nl afgehandeld.
Je kunt de paperback ook bestellen bij online boekhandels zoals paagman.nl, libris.nl, bruna.nl en Donner.nl. Er gelden dan wel langere levertijden.
 
BOEKHANDEL
Indien de paperback niet voorradig is bij de boekhandel van jouw keuze, dan kan de winkel die met onderstaande gegevens voor je bestellen.
 

Titel:  Lily
Auteur: Jerrad Hoff
Taal: Nederlands
Pagina’s: 450
Uitvoering: Paperback
Afmetingen:  145 x 210 mm
Verschijningsdatum: juni 2026
ISBN: 9789465336343
Nur: 305

 

QUOTES

LEES EEN HOOFDSTUK

LEES MINDER
LEES MEER
  •  

    PROLOOG
    North Cerney, De Cotswolds

    Het kan toch niet zo zijn dat ik met deze prachtige hakmessen gisteren voor de laatste maal in mijn leven mensenvlees en botten heb doorkliefd? Alleen al het idee doet me naar adem snakken en iedere spier in mijn lichaam aanspannen. Was het eigenlijk wel gisteren? Dat lijkt me stug. Gisteren heb ik namelijk geen stap buitenshuis gezet. Dan moet het dus eergisteren zijn geweest. Bij nader inzien was het drie dagen geleden. Denk ik. Het doet er niet toe. Wat ik in ieder geval wel honderd procent zeker weet, is dat ik het gejammer en vooral het hysterische gegil van die sukkel nog wel even zal horen. Napret is fijn. Net als toen schiet ik in de lach. Nu vanzelfsprekend niet… 

  •  

    PROLOOG
    North Cerney, De Cotswolds

    Het kan toch niet zo zijn dat ik met deze prachtige hakmessen gisteren voor de laatste maal in mijn leven mensenvlees en botten heb doorkliefd? Alleen al het idee doet me naar adem snakken en iedere spier in mijn lichaam aanspannen. Was het eigenlijk wel gisteren? Dat lijkt me stug. Gisteren heb ik namelijk geen stap buitenshuis gezet. Dan moet het dus eergisteren zijn geweest. Bij nader inzien was het drie dagen geleden. Denk ik. Het doet er niet toe. Wat ik in ieder geval wel honderd procent zeker weet, is dat ik het gejammer en vooral het hysterische gegil van die sukkel nog wel even zal horen. Napret is fijn. Net als toen schiet ik in de lach. Nu vanzelfsprekend niet uit volle borst.

    De voor- en napret moeten missen, lijkt me al een regelrechte ramp, maar nooit meer doen wat ik het liefst doe, waarmee ik iedere dag zou willen vullen, lijkt me ondoenlijk. Niks lijkt; dat zou écht ondoenlijk zijn. Want wat heb ik dan nog in mijn leven, zonder wraak, zonder bloed en zonder gillende sukkels die om hun leven jammeren? Zou men zo’n leeg bestaan zonder enig vertier nog wel een volwaardig leven kunnen noemen? Aan de andere kant vermoed ik dat de meeste mensen mijn huidige bestaan ook geen volwaardig leven zullen vinden. En daar kan ik ze eerlijk gezegd niet helemaal ongelijk in geven.
     
    Ik kom iets van de rugleuning van de fauteuil en duw met de punt van het hakmes het gordijn een stukje opzij. Het is aardedonker op de A435, die rakelings langs North Cerney noordwaarts naar Cheltenham gaat en zuidwaarts naar Cirencester, met twintigduizend inwoners de grootste stad in de Cotswolds, een heuvelachtige streek op zo’n honderdzestig kilometer rijden van hartje Londen. Net als ik denk dat er echt geen kip op de weg is, rijdt er een auto, kleiner dan een speldenknop, voorbij. Vijf tellen later nog twee, in tegenovergestelde richting. Zal je altijd zien.
     
    Ik staar nog even naar de kraakheldere hemel, alsof ik nooit eerder sterren heb gezien, en kijk dan terug de slaapkamer in. Terwijl ik terugzak tegen de rugleuning, zie ik op de wekker naast het bed dat het half vier is. Dan zit ik hier inmiddels zo’n drie kwartier. Vijfenveertig minuten die als een eeuwigheid aanvoelen. Besluiteloosheid is de boosdoener. En nog steeds weet ik niet wat te doen, terwijl de keuzes die ik heb op minder dan vier vingers te tellen zijn.
     
    Ik kan de hakmessen gebruiken waarvoor ik ze altijd gebruik en daarna vertrekken. Uiteraard nadat ik het bloed van me heb gewassen. Of ik kan de hakmessen opbergen, weggaan en nooit meer terugkomen. Bij beide opties kan ik doorgaan met wat ik het liefst in mijn leven doe. Tot slot is er de optie die voor de besluiteloosheid zorgt: ik sluip op mijn tenen terug naar de andere kant van de slaapkamer en ga weer in bed liggen, alsof ik er nooit ben uitgegaan. Misschien dat ik wat kan slapen. Misschien kunnen we doen wat we afgelopen avond ook hebben gedaan, mocht hij wakker worden. In elk geval gaat niemand door mijn hand dood. Nooit meer, omdat ik een leven ga leiden zoals het overgrote deel van de wereldbevolking dat doet. Aan de ene kant een vooruitzicht dat aanvoelt als…
     
    ‘Wat doe je?’ klinkt plotseling vanuit bed.
     
    Ik heb een paar tellen nodig voor een antwoord. ‘Ik ben naar de wc geweest en bewonder even de prachtige sterrenhemel. Op een of…’
     
    ‘Ik bedoelde: waarom de twijfel?’
     
    ‘Ik… ik geloof niet dat ik je kan volgen…’
     
    ‘Waarom gebruik je de hakmessen niet waarvoor je ze hebt gepakt?’

ALLE BOEKEN VAN JERRAD